Höfundur: Fríða Á. Sigurðardóttir

Þegar komið er upp úr fjörunni opnast gatan. Hún vex þvert út úr strandgötunni meðfram sjónum, teygir sig fram hjá gamla húsinu, Sparisjóðnum og Stórugjá og hverfur í átt til fjallsins iðandi af óþreyju í bláleitri móðu kvöldsins.

Í vörrökkrinu breytir gamla húsið um svið, það fær á sig annan blæ þetta hús sem dagurinn gerir að hröri, verður timburhöll, töfrakastali sem rís yfir önnur hús götunnar, háreistur kvisturinn ævintýraturn með tvo aðra sér til verndar sinn hvoru megin, kvöldsólin gljáir gluggana eldi sínum.

Í þessu magnaða húsi við hafið eru skilin milli ævintýris og veruleika harla óljós. Um húsið og þá sem því tengjast slær Fríða Á. Sigurðardóttir litríkan vef, sem teygir þræði sína út í bæinn með ólgandi mannlífi, kostulegum persónum, ást, harmi og gleði. Kímnin leiftrar af textanum, sem jafnframt ber með sér notalegan andblæ sjávarplássins og ilminn af þanginu í fjörunni. Það brimar stundum í samskiptum fólksins í húsinu og verður ládautt um stund, en ástin er undarlegt afl.

Listilegur frásagnarstíll Fríðu hefur aldrei notið sín betur en í þessari bók,  hún er hreint ævintýri.