Guðrún Helgadóttir

Guðrún Helgadóttir fæddist í Hafnarfirði þann 7. september 1935 og ólst þar upp í stórum systkinahópi. Eftir stúdentspróf starfaði hún meðal annars sem rektorsritari við Menntaskólann í Reykjavík og deildarstjóri félagsmála- og upplýsingadeildar Tryggingastofnunar auk þess sem hún var borgarfulltrúi. Hún sat á þingi fyrir Alþýðubandalagið 1979−1995, var forseti sameinaðs Alþingis 1988−1991, fyrst kvenna í heiminum til að gegna embætti þingforseta, og fulltrúi í Norðurlandaráði 1983−1988. Guðrún lést 23. mars 2022.

Guðrún gaf út sína fyrstu bók, Jón Odd og Jón Bjarna, árið 1974 tæplega fertug að aldri og hefur upp frá því verið einn vinsælasti og virtasti barnabókahöfundur Íslands. Alls sendi hún frá sér á þriðja tug bóka sem þúsundir íslenskra barna hafa alist upp við og notið.

Helsti styrkur Guðrúnar sem rithöfundar felst að mati gagnrýnenda í þeirri virðingu sem hún ber fyrir börnum jafnframt því að geta séð spaugilegar hliðar á flestum málum. Verk hennar hafa verið þýdd á níu tungumál í Evrópu, Bandaríkjunum og Asíu. Bækur Guðrúnar hafa hlotið góða dóma heima og erlendis þar sem menn hafa skipað henni á bekk með barnabókahöfundum á borð við Astrid Lindgren, Thorbjörn Egner og Anne-Cath. Vestly. Árið 2005 kom út safn greina um verk Guðrúnar Helgadóttur eftir ýmsa fræðimenn undir heitinu Í Guðrúnarhúsi.

Guðrún Helgadóttir hlaut ýmiss konar verðlaun og viðurkenningar fyrir störf sín. Árið 1992 fékk hún Norrænu barnabókaverðlaunin fyrir bók sína Undan illgresinu, árið 1994 Barnabókaverðlaun skólamálaráðs Reykjavíkur fyrir Litlu greyin, árið 2005 fékk hún Bókaverðlaun barnanna fyrir bókina Öðruvísi fjölskylda og síðar sama ár Verðlaun Jónasar Hallgrímssonar fyrir framlag sitt til íslenskrar tungu.