Æviminningar Tryggva Emilssonar verkamanns vöktu mikla athygli þegar þær komu út á árunum 1976–1979, enda þóttu þær einstakur aldarspegill og mögnuð lýsing á breytingunum frá gamla bændasamfélaginu til nútímans. Fyrri bækurnar tvær, Fátækt fólk og Baráttan um brauðið, voru tilnefndar til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs.

Tryggvi fluttist til Reykjavíkur árið 1947 og vettvangur þessa lokabindis er því verkalýðs- og stjórnmálaátök syðra, þar sem Tryggvi var í fylkingarbrjósti, og hörð lífsbarátta í braggahverfum og úthverfum Reykjavíkur á eftirstríðsárunum. Hann lýsir mörgum samstarfs- og samferðamönnum af einlægri hlýju og djúpri samkennd, þótt oft skíni í glettni.

Í bókarauka er greint frá lífshlaupi systkina Tryggva, sem áttu sér ekki síður viðburðaríka baráttusögu en bróðirinn.

„… merkilegt hetjuljóð um … gildi baráttunnar fyrir betra og fegurra mannlífi, þeirrar baráttu sem aldrei má linna.“
Heimir Pálsson / Helgarpósturinn

„Óhætt er að fullyrða að æviminningar Tryggva Emilssonar séu með markverðustu ævisögum sem gefnar hafa verið út á þessari öld. Þær eru aldafarsspegill, ritaðar af alúð og oft og tíðum sjaldgæfri frásagnargáfu og ritsnilld.“
Gísli Ágúst Gunnlaugsson / Saga