Í fyrsta hluta bókarinnar er drepið á helstu stóratburði fyrri alda. Inn í þá sögu fléttast síðan þilskipaútgerð og saltfiskverkun sem verður til þess að fólk tekur að flytjast til Geirseyrar og Vatneyrar og úr verður fallega og búsældarlega þorpið Patreksfjörður.

Í öðrum hluta segir frá athafnamanninum Pétri A. Ólafssyni sem kom til Geirseyrar rétt fyrir aldamótin 1900 á vegum fyrirtækisins IHF, sem hann eignaðist fáum árum síðar. Í kjölfarið hófst stórfelld uppbygging á Geirseyri með húsbyggingum, bryggjusmíði, stækkun saltfiskreita, lagningu brautarteina og svo mætti lengi telja. Fórst Pétri þetta allt svo vel úr hendi að hann varð fljótlega einn ríkasti maður Íslands. Auð sinn notaði hann í að fjárfesta í margs konar hlutafélögum eins og til dæmis Eimskipafélagi Íslands og Flugfélagi Íslands. Jafnframt stofnaði hann fjölmörg fyrirtæki víðs vegar um landið. Á meðal þeirra voru félög sem stunduðu hval- og selveiðar frá Suðureyri í Tálknafirði, þar sem störfuðu fjölmargir Patreksfirðingar.

Í þriðja hluta bókarinnar segir ýtarlega frá Vatneyrarveldinu, sem Ólafur Jóhannesson stofnaði og rak um árabil með sonum sínum. Eftir fráfall hans tóku synirnir Gunnar, Friðþjófur og Garðar Jóhannessynir við fyrirtækinu og byggðu upp stórfyrirtæki á Vatneyri sem var í fremstu röð á Íslandi á flestum sviðum. Rak félagið meðal annars togaraútgerð, hraðfrystihús, karfamjölsverksmiðju, vélsmiðju, verslun, bakarí og netagerð, auk þess að hafa umboð fyrir fyrirtæki eins og Shell og Eimskipafélag Íslands. Inn í þessa sögu fléttast fjölskylduharmleikur, sem hafði mikil áhrif á félagið sem að lokum hætti starfsemi.

Bókin er metnaðarfullt fræðiverk, byggt að miklu leyti á heimildum sem ekki hafa áður komið fyrir augu almennings. Fjöldi mynda prýðir bókina, margar áður óséðar.