Sagan lýsir lífi Stefaníu þá níu mánuði sem hún er ólétt. Þrátt fyrir að fjárhagur hennar sé í molum og hún megi reyna allskyns uppákomur í fjölskyldu sinni sekkur hún sér ekki í sjálfsvorkun. Hún finnur sér alltaf styrk í sjálfri sér og sínum nánustu.