Árið 1927 var gerð breyting á íslenskum fátækralögum. Fram að því var gert ráð fyrir að þau sem þáðu fátækrastyrk væru svipt ýmsum borgaralegum réttindum, svo sem atvinnufrelsi og kosningarétti. Nú var meirihluti alþingismanna orðinn sammála um að þetta væri óréttlátt. Þurfamenn skyldu fá mannréttindi – en bara þeir sem taldir voru eiga þau skilið.

Þurfamenn fá mannréttindi fjallar um sögu fátækrahjálpar á Íslandi en í forgrunni eru breyttar hugmyndir um réttindi þeirra sem þurftu að þiggja opinbera aðstoð. Lagabreytingin árið 1927 er skoðuð með augum Reykvíkinga, bæði þeirra bæjarbúa sem þurftu að þiggja hjálp og þeirra stjórnmála- og embættismanna sem sáu um að framfylgja nýju lögunum.