Það er ekki stórstaðarlegt á dvalarheimilum aldraðra. Valdimar er 84 ára, ekkill og á uppkomin börn sem hann sér sjaldan. Marga daga gerist fátt, Valdimar hittir fólkið, borðar, drekkur kaffi, spjallar, spurning hver dó í gær – skrifar í dagbókina og endar alla daga: Enginn kom í dag. En þegar Maggi refur dregur upp byssuna færist fjör í leikinn!

Þessi bók veltir upp spurningunni hvað við sem þjóð erum að gera við eldra fólk með því að loka það inni, fjarri mannlífinu sjálfu.