Guðmundur Elíasson myndhöggvari (1925 til 1998) var á yngri árum talinn meðal efnilegustu listamanna þjóðarinnar. Hann stundaði nám við Académie de la Grande Chaumière í París undir handleiðslu Ossip Zadkine og stóð jafnfætis öðrum fremstu samtímamönnum sínum sem síðar urðu lykilmenn í íslenskri listasögu. Verk hans þóttu frumleg, djarflega mótuð og marka nýja stefnu í höggmyndalist.

Guðmundur sneri heim árið 1953 en dró sig smám saman til hlés og varð sífellt ólíklegri þátttakandi í sýningarhaldi og listalífi. Hann eyðilagði mörg verka sinna en ljósmyndaði þau áður og þær myndir eru ein helsta heimild bókarinnar.

Í bókinni er reynt að rekja listferil Guðmundar út frá verkum sem eftir standa, ljósmyndum af glötuðum verkum og frásögnum samtímamanna. Þannig er dregin upp áhrifamikil mynd af hæfileikaríkum og sérvitrum listamanni sem á skilið aukið rými í íslenskri menningarsögu.