Höfundur: Fríða Á. Sigurðardóttir

Hún situr við rúm deyjandi móður. Nína, glæsileg, örugg – sannkölluð nútímakona. Að maður skyldi halda. En á meðan nóttin líður vanka spurningar, efi og gamlar sögur, gamlar myndir brjóta sér leið yfir fjöll og skriður. Sögur og myndir sem Nína reynir að bægja frá sér því:

Veruleikinn er nógur erfiður þó ekki sé verið að flækja hann í alls kyns hjátrú og hindurvitnum.

En enginn er eyland og einhlítur sjálfum sér. Samt reynist Nínu erfitt að horfast í augu við það að hún er einn liður í langri röð kynslóðanna. Vill ekki leyfa arfinum að lýsa sér leiðina.

Aldrei hefur innsæi og stílgáfa Fríðu Á. Sigurðardóttur risið hærra en í þessari afburðarsnjöllu sögu. Þetta er áleitin on miskunnarlaus skáldskapur um fólk nútímans – harm þess og eftirsjá, vit þess og vonir.

Fyrir sögu sína hlaut skáldið Íslensku bókmenntaverðlaunin 1990 og Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs 1992.