„Líf mitt var eins og að spila míkadó þar sem hver prjónninn var veiddur á fætur öðrum án þess að hrúgan hryndi.“

 

Fjölskylda ellefu ára stelpu reynir hvað hún getur að liðast ekki í sundur. Dagarnir fara í að sýna heiminum að allt sé í lagi. Á meðan stelpan fetar sig fram hjá gildrum á heimilinu gerast ævintýrin utan þess.

Í skáldsögunni Míkadó segir Gerður Kristný sögu frá Reykjavík níunda áratugarins. Með ísmeygilegri kímni og hnífskörpu innsæi er dregin upp lýsing á heimi sem stundum virðist kæfandi en stundum barmafullur af möguleikum.