Um aldamótin 1900 rann upp nýr tími á Íslandi – nútíminn. Sagan um Unni Jónsdóttur lýsir því þegar áður óþekkt tækifæri opnuðust konum úr alþýðustétt eins og henni og gjörbreytt lífi þeirra og hugsun. Hér fléttast saman nákvæm söguleg þekking Þórunnar Valdimarsdóttur og skáldleg hugkvæmni í spennandi og dramatískri sögu um Reykjavíkurstúlku sem send er í vist á sýslusmannsheimili í sveit. Þar kviknar með henni ást sem í fyrstu virðist meinlaus en á eftir að hafa afdrifaríkar afleiðingar.

Bókin hlaut Menningaverðlaun DV árið 2000.